Het moederschip - Hoe ik als moeder ben

Het moederschip – Hoe ik als moeder ben

Een moederschip is een (ruimte)schip of vliegtuig dat in staat is verschillende kleinere voertuigen mee te vervoeren die onafhankelijk ervan kunnen opereren. Vandaag een deel ik een lap tekst over het moederschap en hoe ik als moeder ben. En de betekenis van het moederschip dekt pretty much de lading. Ik wil dat mijn kinderen zelfstandig worden, op eigen benen kunnen staan, dat ze gelukkig zijn/op een dag weten wat hun gelukkig maakt en hiervoor gaan. Ik wil dat ze hun eigen stem gebruiken en zich door niemand laten kleineren. Hier ben ik zo klein dat ze waren al mee begonnen. Ik vind het moeilijk om uit mezelf te stappen en een ander te vertellen wat voor een “type”  moeder ik ben. Ik kan namelijk echt een dictator zijn, ik vind dat autoriteit heel belangrijk is voor een kind want dit geeft dat stukje veiligheid en bescherming en dit is een primaire levensbehoefte van een kind. Maar ik geef ze ook zeeën van ruimte en vrijheid. Televisie kijken? Geen probleem hoor!

Let op: dit is niet een lekker lopend en samenhangend stuk tekst. Dat waar ik aan dacht heb ik hier geschreven. 

Het moederschip – Hoe ik als moeder ben

Zo klein dat ze waren hoefden ze van mij hun bord niet leeg te eten, maar ze weten wel dat ze dit buiten de deur wel moeten doen. Ze moeten eerst proeven voordat ze hardop mogen zeggen dat ze iets niet lusten. Ik ben trots op ze als we de hele dag buiten zijn geweest of op bezoek zijn geweest, want ja mijn kinderen gedragen zich. Buiten de deur gaat het vaak beter dan in huis. Natuurlijk zijn er momenten dat het even niet gaat maar dan is vaak één blik van mij, de dictator, genoeg. Ik zal ze buiten de deur nooit smeken om op te houden of iets drie keer herhalen.

Mijn kinderen weten dat ze dagelijks een stuk groente en fruit moeten eten. Ik heb ze uitgelegd dat chips en snoep best mag, ook doordeweeks, maar dit niet als voeding gezien mag worden en geen toegevoegde waarde heeft, behalve het genietmoment dan. Mijn man en ik vinden het belangrijk dat onze kinderen zien dat pa en ma aan beweging doen. Als ze niet alleen willen slapen dan komen ze lekker in het grote bed liggen, hier heb ik nooit moeilijk over gedaan omdat ik altijd het grote plaatje in mijn hoofd heb. Het grote plaatje dat ze op een dag het nest zullen verlaten en daarom geniet ik juist Nu van dit soort momenten.

Wij eten altijd samen aan tafel omdat ik dit één van de belangrijkste momenten van de dag vind. Ze mogen ten alle tijden televisie kijken (oh wacht even behalve tijdens het avondeten dan), hier heb ik nooit een probleem van gemaakt. Als iets niet lukt dan sta ik klaar om met ze te oefenen. Ik heb ze bijgebracht dat ze niet meteen alles zullen snappen en/of kunnen en dat hier dan aan gewerkt moet worden.

family planner 2016 maken

Mijn dochter en zoon weten heel goed dat mama en papa de eindbaas zijn maar weten ook dat ze hun eigen stem mogen en moeten gebruiken waar nodig. Ze mogen altijd iets zeggen zolang ze maar niet smoelrijden, ze mogen hun mening geven maar er zijn ook momenten dat ik roep dat ze NIKS meer mogen zeggen. Ik vind het belangrijk dat ze leren om voor zichzelf op te komen. Daarom vertellen mijn man en ik ze regelmatig dat niemand zomaar aan ze mag zitten. Als andere kinderen gemeen worden en beginnen te slaan mogen zij gerust terugslaan (lees: zelfverdediging). Uiteraard moeten ze daarna de juf roepen. Ik vind het belangrijk dat ze dit op jonge leeftijd weten.

Ik vertel mijn kinderen regelmatig dat we het goed hebben thuis en dat er in Nederland armoede is. Er zijn kinderen in Nederland die zonder ontbijt naar school gaan. Hier schrok mijn dochter van want zij dacht (dankzij het Jeugdjournaal) dat armoede alleen in Afrika happening is.

Ze weten ook dat ze elke dag hun billen moeten wassen, dat ze hun handjes regelmatig moeten wassen en dat ze twee keer per dag tanden moeten poetsen. Dit alles zit al aardig in hun systeem 😉 mission accomplished.

Ze weten inmiddels ook dat ik lichtelijk agressief word als ze op het bed gaan springen want moeder kan hier gewoon heel slecht tegen. Dit ook als ze de kussens van de bank eraf halen.

Als mijn man en ik een discussie hebben en de kinderen zijn erbij dan houden we niet op en bewaren we dit ook niet voor een later tijdstip als de kinderen er niet bij zijn. Ik vind het belangrijk dat ze zien dat er ruimte is voor discussie, een meningsverschil of een andere situatie waar je niet 1,2,3 samen uitkomt. Dit houden we uiteraard netjes, dus zet dat beeld van Nesrin die borden op de grond gooit maar uit je hoofd.

i love my kids

Ik praat heel veel met mijn kinderen omdat ik praten zo belangrijk (en leuk) vind. Mijn dochter, die vanaf haar tweede bijzonder welsprekend is, en ik hebben vaak hele gesprekken over van alles en nog wat. We hebben het dan ook over de rauwe realiteit zoals de dood, waarom ouders scheiden, waarom mensen ruzie maken, dat er armoede is en dat er mensen zijn die (ongeneeslijk) ziek zijn. Het is moeilijk om aan een kleintje uit te leggen wat het syndroom van Down precies is en waarom er oorlogen op de wereld zijn. Toch wil ik hier een stuk over vertellen maar haar nog altijd wel gewoon kind laten voelen. Dit is voor mijn gevoel ook altijd goed gegaan, anders had ik het natuurlijk niet zo aangepakt.

Help! Mijn jongste kind wordt een kleuter!

Ze mogen gerust op mijn telefoon spelen of een spel spelen op de Xbox maar ze weten ook dat ze zichzelf moeten vermaken door te gaan tekenen, kleuren of knutselen. Ik gooi ze ook vaak naar buiten al is het maar even in de tuin spelen.

De hel breekt vaak los als ze langer dan een uur samen in de auto zitten, iets wat ik niet snap want ik zat vroeger tussen drie zussen in en wij wisten ons wel te gedragen, op zulke momenten kan ik echt boos worden op mijn kinderen.

Ik heb geen boeken over opvoeding, ik raadpleeg het internet niet en ik vraag zelden om advies als het om opvoeding gaat. Ik volg mijn gevoel en hart. Ik geef ze altijd, elke avond, een kus voordat ik ga slapen. Alhoewel ik niet echt gelovig ben zeg ik altijd bismillah als ze slapen en ik ze goed op bed leg.

Mijn dochter, soms een kleine diva/certified drama queen en mijn zoon de kleine tripper zijn niet altijd lief maar het zijn wel mijn onvervangbare schatten.

Waar ik trots op ben is dat mijn kinderen humor hebben en dat ze in een gelukkig nest wonen waar veel mag maar waar er ook duidelijke grenzen zijn.

Weet je wat elke moeder elke dag zou moeten doen? Een lach schenken aan het kind.

Wat is het mooiste wat jij hebt meegekregen van jouw ouder(s) en/of verzorger(s)?

Lees ook

19 reacties

  • Deze tekst zou gebundeld moeten worden voor ouders to be. Bravo my girl!

    Belangrijkste les die ik van mijn ouders heb geleerd is altijd doorgaan. Ik heb geweldige ouders, streng maar rechtvaardig. Onvoorwaardelijke liefde en steun. Ik moest ook altijd alles proberen en proeven voordat ik mocht zeggen dat ik iets niet lustte. Het heeft mij geleerd dat ik niet altijd meteen nee moet zeggen maar eerst proberen.

    Beantwoorden
  • Onsamenhangend verhaal? Ik vind het juist mooi geschreven en ik heb echt wel een beeld hoe jij als moeder bent. Weetje, ik had dit ook wel ‘verwacht’. Ik vind dat je jouw kinderen een mooie opvoeding geeft. Dat praten en discussiëren met en voor de ogen van je kinderen vind ik een goed iets. Ik hoor vaak dat ouders ergens niet over praten met hun kinderen omdat ze daar nog te jong voor zijn. Dat betwijfel ik soms, omdat je op allerlei manieren met kinderen kunt praten en ze dingen kunt uitleggen. Ik hou van kinderen die luisteren en buitenshuis hun ouders niet tegenspreken. Maarre, smoelrijden.. wat heeft dat dan voor betekenis?!

    Beantwoorden
  • Mooi verwoord! Volgens mij zijn jouw kindjes lucky met jou als moeder en het gezin waarin ze opgroeien! Ik hoop ook zo’n warm en veilig nest aan mijn kindje(s) te kunnen bieden. Ze is nog te klein voor een echte opvoeding, maar een aantal waarden die jij noemt wil ik haar ook zeker meegeven. Wat ik vroeger heb meegekregen is ook de les ‘kom voor jezelf op’. Dat zou ik mijn kind ook later weer meegeven. Verder vind ik met elkaar praten (en openheid en eerlijkheid) ook heel belangrijk. En aan tafel eten :). Wij mochten vroeger best veel, maar aan tafel eten was echt de regel.

    Beantwoorden
  • Het verbaast me nou niks dat jij volop kletst met je kinderen. Volgens mij ben je behalve een goede en lieve moeder ook een heel gezellige mama. Ik heb een keer gelezen dat je als moeder zo’n 10.000 woorden op een dag tegen je kind moet zeggen om hem/haar een goede woordenschat bij te brengen. Die mission heb je dus ook al accomplished 😉 Ik vond dit een superleuk artikel, heel erg tof om te weten hoe het er in huize Nesrin aan toegaat!

    Beantwoorden
  • Je bent een super goede moeder en ik ben super trots op jou! Je vergeet t gedeelte dat je studeerde en gewoon wist hoe je een baby moest opvoeden en verzorgen en gewoon ook nog afstudeerde! En heb de kids veel te lang niet gezien maar alle keren dat we samen waren kijk ik vol bewondering hoe je kinderen zich gedragen. Ben mega trots op jou, op alles wat je doet en hoe je het doet!! ❤️

    Beantwoorden
  • Zo te zien hebben je kids een prachtige moeder 😉 Leuk om te lezen dat je over van alles en nog wat kunt praten met je dochter en dat ze dat ook graag doet. 1 van de dingen die ik ook met mijn mams altijd kon en nog steeds kan, ik wist altijd dat ik haar alles kon vertellen. Heel fijn en veilig gevoel.

    Beantwoorden
  • Wat een prachtig geschreven stuk en wat herkenbaar! Het klinkt zeker als een warm, fijn nest! Mooi om te lezen hoe er zowel vrijheid als grenzen worden gegeven. Heel toepasselijk en leuk om als moeder te lezen!

    Beantwoorden
  • Wat mooi om te lezen. Goed dat je inderdaad niet het internet afstruint voor informatie of opvoedboeken leest. Juist je eigen gevoel is zo ontzettend belangrijk.

    Beantwoorden
  • Om duidelijk uit te leggen over chips eten vind ik zeker duidelijk en handig voor kinderen. Gezond eten daar streef ik ook naar als het om opvoedig gaat. Beweging en sporten dat zullen de kinderen ook wel overnemen als ze zien het hun ouder(s) dat doen. Een goed voorbeeld zetten. 🙂

    Beantwoorden
  • Ik vind het eigenlijk niet onsamenhangend, maar gewoon een goed verhaal, uit het hart. Jouw manier van parenting doet me denken aan hoe mijn moeder ons heeft opgevoed. Ik ben inmiddels 27, maar nog steeds is één blik van mijn moeder genoeg hahaha, dus ik denk dat die dictatortrek wel indruk maakt, ook op de lange termijn 😉 en verder inderdaad lekker veel vrijheid, want alleen op die manier leer je jezelf beter kennen en omgaan met verantwoordelijkheid.

    Beantwoorden
  • Hoe jij bent als moeder, zo was mijn moeder ook al met mij, wat natuurlijk door heeft gezet naar mijn kind toe, en ik kan slechts hopen in de toekomst dat zij dit ook met haar kind(eren) weer zal doen.

    Verder, had ik wel een lastig kind en als ik lees dat jij nu al met jouw dochter zulke mooie gesprekken kunt hebben, dat was met mijn kind dus niet, die had ik weer wel met mijn moeder en hele familie trouwens, ik was ontzettend leergierig, jouw dochter klinkt exact hetzelfde als ik was als kind, vragen, lezen, willen weten, en al jong filosoferen en ik kreeg dezelfde antwoorden ook, hahahaha wij geloven niets, wel iets meer in de dino’s dan al het andere maar…

    Mijn kind had dat dus niet, en nog niet echt ook al is ze al 24…. ze kwam van de week even onverwacht langs na het werk, en ze heeft gewoon 2 afleveringen gilmore girls mee zitten kijken, net als vroeger en eigenlijk nergens over gepraat, nee mama moest de eventuele vragen stellen.. alles is goed… klaar, hahahaha

    X

    Beantwoorden

Geef een reactie

Ik ben erg benieuwd naar jouw reactie! De reacties lees ik allemaal met heel veel plezier! Het mailadres wordt niet gepubliceerd en de velden gemarkeerd met een (*) zijn verplicht.

Reageren...?