Mijn trouwdag boeit mij niet

Mijn trouwdag boeit mij niet (Turkse bruiloft, huwelijk & trouwjurk)

Wow een total bitch titel, maar dit artikel bevat enkel veel liefde. Ik wil meteen helder zijn en zeggen dat mijn man en ik thank God, gelukkig getrouwd zijn. Toch zeg ik hardop: mijn trouwdag boeit mij niet. Mijn man en ik hebben onze trouwdag maar één keer gevierd en dit was toen we één jaar getrouwd waren. De jaren daarna boeide onze trouwdag ons vrij weinig. Mijn trouwdag betekent niet veel voor mij en ik vind het helemaal oké. Ik wil geen negatieve vibe neerzetten voor alle toekomstige bruidjes, zo een gigantische witte jurk en een mooie dag samen is natuurlijk heel erg mooi maar hoe perfect de grote dag ook is, het is geen garantie voor een goed huwelijk.

Mijn trouwdag boeit mij niet

Mijn man en ik vieren onze trouwdag niet. Er zijn nog mooiere momenten geweest tijdens ons huwelijk dan de trouwdag en we hebben geen behoefte om onze trouwdag te vieren.

Het huwelijk begint dan wel met het ja-woord, een mooie jurk en natuurlijk al je dierbaren om je heen maar het zijn de momenten, of beter gezegd, de gebeurtenissen die tijdens het huwelijk plaatsvinden die nog mooier zijn. Het moment dat mijn man en ik elkaar aankeken toen onze kinderen net waren geboren zal ik nooit meer vergeten. Ook ben ik zo blij dat mijn man en ik in voor- en tegenspoed en elkaar hardcore steunen. Er zijn gebeurtenissen, fases en periodes geweest dat de zon even niet scheen, en hoe naar het ook was achteraf ben ik blij dat mijn man en ik ook dit soort tijden hebben ervaren. Door dat stukje tegenspoed zijn we samen sterker geworden en is onze relatie er nog beter op geworden.

Liefde is dat je partner je teennagels lakt als je hoogzwanger bent, zelfs de mooiste bruidsjurk kan dit niet evenaren. Ik kreeg tranen in mijn ogen toen hij zo zijn best deed om mijn nagels zo goed mogelijk te lakken. Liefde is als hij je helpt je benen te scheren voor de bevalling. Liefde is ook na een grijze wolk elkaar in de ogen aankijken en hand in hand verder gaan.

Turks bruiloft, huwelijk & trouwjurk

Turkse bruiloft, huwelijk & trouwjurk

Mijn trouwjurk hangt sinds 2005 zielig op zolder, heel soms trek ik de rits open maar ik krijg geen bijzonder warm gevoel. Sterker nog, ik wil de jurk graag weggeven aan iemand die het goed kan gebruiken en geen eigen middelen heeft om een jurk te kopen.

Mijn man en ik hebben een nogal vreemde liefdes tijdlijn. In 2001 ontmoetten wij elkaar en drie maanden later, dit was begin 2002 spraken we de magische woorden “ik hou van jou” uit en bam we hadden verkering.

Hij woonde en werkte in Istanbul, ik studeerde in Nederland. Ik was 17 jaar, piepjong en had nog nooit verkering gehad. For the record: hij kwam naar mij toe en liep achter mij aan. Ik speelde hard to get.

In 2002 was onze verloving, het was een soort “legaliseer de verkering” want ook al kom ik uit een vrij moderne familie zomaar verkering hebben was toen not done. We hadden in het begin stiekem verkering en geloof mij, dat is hard werken. Al snel spotten de eerste mensen ons en werd mijn moeder gebeld door mensen die mij hadden gespot met een “Nederlandse jongen”.
Het verlovingsfeest was in Istanbul, ik had een roze suikerspin jurk aan en was opgelucht dat ik niet meer stiekem hoefde te doen.

Nadat we de verlovingsring bij elkaar om de vinger schoven hebben we 2,5 jaar genoten. Ik woonde toen bij mijn ouders en hij was weer terug in Nederland.

22 oktober 2005 was de bruiloft. Het was een groot feest met zeker 800 Turken. We waren jong en ietswat naief. Ik woonde bij mijn ouders en hij haalde mij, heel traditioneel, thuis op. Die dag werd er buiten gedanst en was er traditioneel Turks muziek en ik liep in mijn bruidsjurk het huis uit.

Het feest zelf vond ik niet bijzonder, ik leefde meer naar de periode na de bruiloft, het moment dat we samen wakker zouden worden, het moment dat we voor het eerst samen op de bank zouden ploffen, samen op vakantie, samen uit eten, samen opblijven, samen boodschappen doen en ga zo maar door. Burgertrut dingen dus.

Mijn trouwdag boeit mij niet (Turks bruiloft, huwelijk & trouwjurk)

bruidsjurk arnhem

bruidsjurk met mouwen

bruidsjurk gebroken wit

Op die zaterdag 22 oktober zijn we niet naar de gemeente gegaan om elkaar het ja-woord te geven. We vonden het niet belangrijk om het meteen officieel te maken, het feest voor zoveel Turken was voor ons voldoende om te laten weten dat wij voortaan als man en vrouw door het leven zouden gaan.

In 2008 werd onze dochter geboren en nog altijd waren we niet voor de wet getrouwd. Toen we in 2012 voor de tweede keer ouders werden gingen we ein-de-lijk naar de notaris en gaven we elkaar na het bezoek aan de notaris op 12-12-12 elkaar het ja-woord. Samen met onze kindjes en mijn zusjes als getuigen gingen we naar het gemeentehuis van Arnhem. Samen met mijn zusjes en kinderen hebben we het gevierd bij het koffieapparaat in de wachtruimte.

Een goed huwelijk is meer dan een witte jurk aantrekken. Een gave bruiloft die tot in de puntjes is geregeld is geen garantie voor een goed huwelijk. Blijven praten, elkaar liefhebben, steunen in goede en in slechte tijden en met elkaar lachen is voor mij de basis voor een goed huwelijk. Maar misschien nog belangrijker: zelfkennis en respect voor jezelf en je partner. Elkaar de ruimte geven voor groei, ontwikkeling en vrijheid. Ik denk dat dit verhaaltje de ingrediënten bevat die mijn huwelijk een succes maken.

Hij is mijn partner, mijn beste vriend, mijn eerste en enige grote liefde en nog altijd de knappe man waar ik verliefd op ben geworden. Als hij pijn heeft dan heeft dan voel ik zijn pijn. Er is geen andere man die zijn plek kan innemen.

Dat feestje in 2005 ben ik heel eerlijk gezegd vergeten omdat er ontzettend veel mooiere momenten zijn geweest (en hopelijk nog gaan komen) waar ik denk als ik aan de liefde voor mijn man denk.

  • Hij lakte mijn nagels toen ik hoogzwanger was omdat dit mij zelf niet lukte.
  • Hij is mijn grote sterke man en ik voel mij veilig bij hem (ik ben zo blij dat hij een stuk langer is).
  • Hij temt stress Nes goed maar geeft haar ook power op momenten dat het echt nodig is.
  • Hij liep twee keer heel trots met een Maxi-Cosi met daarin zijn pasgeboren kind naar huis.
  • Hij en ik hebben fouten gemaakt maar we nemen het de ander niet kwalijk, we werken ook altijd samen aan een oplossing.
  • Hij is een leuke vader en doet sommige dingen in de opvoeding zo anders maar onze mix & match gaat goed samen.
  • Hij doet de boodschappen omdat hij weet dat ik het haat.
  • Ik doe het huishouden omdat hij er een hekel aan heeft.
  • Hij zegt regelmatig dat zijn kleren zo lekker ruiken en dit is voor mij een geluksmomentje die je niet met een creditcard kunt kopen.
  • We hebben regelmatig een heel verschillende denkwijze en vaak ook een andere mening dan de ander, maar we snappen wel waarom de ander zo denkt en doet.
  • We helpen elkaar en nemen elkaars klussen en taken graag over als het een ander niet lukt.
  • We zijn beiden niet romantisch aangelegd en I love that! 
  • Eens in de 5 jaar krijg ik bloemen van hem, maar hij verrast mij wel regelmatig met andere dingen zoals mijn lievelings chocolade of hij nodigt mij uit voor een eigen vrij-mi-bo ergens op het terras in Arnhem.

Ik geloof in soulmates en ik geloof dat ik mijn soulmate heb. Mijn bruiloft is slechts een klein onderdeel van een veel groter iets.

Oh en dit alles wilt niet zeggen dat mijn man en ik nooit ruzie hebben, natuurlijk is er ook ruimte voor ruzie. Lees ook mijn blogpost Ruzie & Relatie.

I quote myself:

  • Verwacht niet altijd een schouderklopje en/of waardering. It’s hard sometimes maar soms worden dingen een gewoonte en dan zal je partner je niet elke keer een schouderklopje geven “wat goed dat je weer een berg was hebt weggewerkt, de strijkwas hebt gedaan en ondertussen mijn sokkenla hebt geordend” like he gives a shit (oke he does maar zal dit hoogstwaarschijnlijk op den duur niet meer uitspreken) dus woman geef jezelf een schouderklop en waardeer het zelf want wasjes doen moet gebeuren en jij bent een held in mijn ogen als je dit doet voor je man (en gezin).

For all my brides to be: geniet van de speciale dag en rock die prachtige bruidsjurk.

Geloof jij in soulmates?

Lees ook

23 reacties

  • Ja, daar geloof ik in. Ik vind dat je dit mooi hebt omschreven/ beschreven. Al denk ik toch wel dat mijn trouwdag één van de mooiste dagen in mijn leven wordt, of misschien hoop ik dat vooral. Mijn situatie is overigens wel anders (logisch ook). Wij zijn 10 jaar samen als we trouwen en je begrijpt… in die 10 jaar hebben wij ook al veel meegemaakt. Ik verwacht ook absoluut dat er nog heel veel mooie andere momenten gaan komen, maar toch kan ik niet wachten op onze dag! Mijn vriend doet trouwens vaak ook de boodschappen, ik vind boodschappen doen ook stom. Ik krijg misschien eens in de 2 of 3 jaar wat rozen en hij weet precies wanneer hij mij met rust moet laten en andersom :-)!

    Beantwoorden
  • Dit is zo herkenbaar. Ik heb ook al veel meer mooie momenten mee gemaakt dan die ene huwelijksdag, maar hoorde anderen er nooit over. Wat tof dat jij dit zo open en eerlijk gewoon opschrijft 💛

    Beantwoorden
  • Soulmates niet daarvoor verschillen we te veel. We hebben elkaar rond de 50 ontmoet, alweer 17 jaar geleden en achteraf zijn we altijd in elkaars nabijheid geweest in verschillende steden. We werkten bv in dezelfde periode 2 straten van elkaar, en hij ging vaak logeren vlakbij mijn geboortehuis.

    Beantwoorden
  • Ik geloof absoluut in soulmates, zelfs dat er meerderen in je leven kunnen voorkomen dan slechts 1, maar dat is een ander verhaal, dan moet je denken aan jong weduwe worden, en ik heb mijn moeder nog nooit zo gelukkig gezien als nu in het heden met mijn nu bonus pa dan met de voorgaande…. bio al helemaal niet, mijn vorige stiefvader, ja er was zeker liefde, maar nu? Made for each other…

    Toch klopte de vorige formatie voor hij stierf ook absoluut!

    En wat je zegt, de bruiloft zelf, ja, punt is Nesrin, velen hebben dan nog geen kinderen als ze gaan huwen, en weten nog niet hoe het is om daarna samen verder te gaan, zwanger te zijn, en dan je kindje vast te kunnen houden, dat je dan totaal opnieuw verliefd kunt worden op je eigen vent als je hem samen ziet met je kindje, beschrijf ik het dan goed? 😉 hahahaha

    De mooiste dag van mijn leven, blijft dan ook inderdaad vooral bij de geboorte van mijn dochter. En daarna die van mijn nicht toen zij bevallen was… maar ja, niet elk paar gaat voor kinderen, dus misschien blijven zij wel hangen bij die ene trouwdag 😉

    X

    Beantwoorden
  • Oh yes girl! Wat een heerlijk artikel dit. Je hebt het over het huwelijk, maar ook wij vieren het ‘bij elkaar zijn’ niet meer. Vorige week waren we twee jaar samen en natuurlijk zijn we daar trots op, maar het zit inderdaad in de kleine dingen. Ik ben in die twee jaar dat we samen zijn drie keer geopereerd en toen moest ik gedoucht worden want dat mocht niet zelf. Ik schaamde me dood, maar hij deed het met liefde. Op den duur werd het makkelijker en voor je het weet accepteer je elkaar door en door. Liefde is veel meer dan de jaren tellen. En ja, als het dan niet word gedaan, dan maar jezelf een schouderklopje geven. Niks mis mee ^^

    Beantwoorden
  • Mooi geschreven! Onze bruiloft is deze week, maar voor ons heeft dit een heel andere betekenis dan voor de meeste stellen. We zijn namelijk al zo’n 8 maanden getrouwd en er gebeurt op deze dag dus niets wettelijks. Ik vind het vooral een manier om toch nog die mooie foto’s te hebben en onze liefde te vieren samen met onze liefste familie en vrienden. Ik merkte wel dat onze relatie positief veranderde nadat we elkaar het ja-woord zeiden. We zijn veel liever voor elkaar en echte soulmates. Daar geloof ik dus zeker in! Het meest fantastische vind ik dat we man en vrouw zijn, een huwelijk hebben. Dat we er altijd voor elkaar zijn no matter what en dat we de wereld samen aankunnen. Nu alleen die foto’s in witte jurk nog 😀

    Beantwoorden
  • Wauw, heel erg mooi en raak geschreven! Ik heb geen vriend op dit moment, maar weet wel dat liefde meer is dan een papiertje halen. Zelf ben ik wat betreft trouwen nogal van de romantische clichés en denk ik dat ik er wel een onvergetelijke dag van zou willen maken. Maar een relatie is inderdaad veel meer dan die ene dag: het is hard werken, elkaar aanvullen en vooral genieten van de bijzondere momenten samen. Mooi om te lezen dat jullie zo je soulmate in elkaar hebben gevonden!

    Beantwoorden
  • Liefde is… hard werken! Ik heb laatst Friends weer gekeken afgelopen week weer de laatste aflevering ( weer huilen je kent me nu hè?) dit stukje deed mij denken aan Monica en Chandler, zij wil eerst een grote bruiloft met alles er op en er aan voor Chandler hoeft het niet maar geeft toch toe, maar dan verteld hij haar waar hij over fantaseert als ze getrouwd zijn en dan zegt Monica: dat is wat ik ook wil een Huwelijk… zoiets dan hè? Ik ben niet getrouwd ik heb mijn moment of glory nooit gehad. Mijn ex collega’s vinden het juist iets voor mij dat trouwen, maar ze vinden mij ook een type voor een tattoo en ook daar hou ik niet van!!

    Beantwoorden
  • Ja, die bestaan zeker. Ik herken zoveel wat je hier schrijft. Overigens vieren wij onze trouwdag wel maar meer door er bij stil te staan en niet door speciaal uit eten te gaan of zo. Echt zo leuk om jullie liefdes verhaal te mogen lezen. En leuk dat jullie op 12-12-12 voor de wet getrouwd zijn.

    Beantwoorden
  • Wat super mooi geschreven, en je hebt helemaal gelijk! En zo herkenbaar, mijn aanstaande is ook absoluut mijn beste maatje. Mijn soulmate. Samen Kunnen wij de wereld aan. En daarom gaan we samen trouwen in Las Vegas.

    Beantwoorden
  • Ik denk dat jong en naief zijn wij ooit allemaal. Ik vind dat een bruiloft pas het begin is van alles. Het is leuk met al die toeters en bellen en dat je een mooie jurk mag dragen, maar dat is ook alles. Voor mij dan. 🙂

    Beantwoorden
  • Wat een mooi blogje! Ja, ik geloof in soulmates. Ook ik was jong toen ik mijn huidige vriend leerde kennen (bijna 18) en inmiddels zijn wij bijna 11 jaar bij elkaar. Ook hij heeft mijn teennagels gelakt toen ik hoogzwanger was! En verder voel ik mij zo op mijn gemak bij hem en kan alles met hem delen. Zo belangrijk. Wij zijn overigens niet getrouwd. Wij hebben een geregistreerd partnerschap vanaf mijn zwangerschap. Leuk om eens een blog aan te wijden!

    Beantwoorden
  • Mooi artikel! Het huwelijk is zeker geen garantie voor een goed huwelijk, mooi gezegd. Er moet aan gewerkt worden. Hoewel ik altijd met een glimlach terug denk aan deze mooie dag. Wij ‘vieren’ het ook niet altijd, maar staan er wel bij stil. Soms eten we thuis wat speciaals of gaan we uit eten. Ligt er net aan hoe druk het in die periode is. Toevallig is onze trouwdag nu de laatste dag van onze vakantie.

    Beantwoorden
  • Amen to that girl!
    Ik niet getrouwd, en zal ook niet trouwen met mijn soulmate (we hebben ook.al verkering sinds 2002 en zijn beide ook totaal niet romantisch). Ik begrijp sowieso het hele trouwen niet, heb het nooit gewild. Ik snap dat dat voor Turkse mensen anders ligt, geen kwestie van willen is.

    Ik vind het heel leuk dat jullie uit twee verschillende culturen komen, ik wist dat niet. Lijkt het je leuk om daar een blog aan te wijden? En hoe je/jullie families daarmee om is/zijn gegaan?
    Ik vind het in ieder geval heel erg interessant!

    Beantwoorden
    • Ik begrijp nu (uit je volgende blog) dat ik het verkeerd begrepen heb…Zoals je al schreef: een “Nederlandse man” tussen haakjes dus…Maar wel een turkse achtergrond. Dan komen jullie wel uit dezelfde cultuur en heb ik niets gezegd 😉
      Al las ik ook dat het nog best een.heftig verhaal was.

      Beantwoorden
      • Hi Yvonne,

        Mijn man heeft een Nederlandse moeder (en ik dus een Nederlandse schoonmoeder YAYYYY!) en een Turkse vader. Mijn man spreekt beter Turks dan ik en heeft zelfs een tijdje in Istanbul gewoond en gewerkt. Mijn kindjes zijn kwart Nederlands en dit vind ik leuk 🙂

        Beantwoorden
        • Nog leuker en interessanter als je het mij vraagt 🙂 Ik hou hier heel erg van, mix en match…Kunnen alleen maar goede dingen van komen zeg ik altijd.
          Goed dat jullie hebben doorgezet ondanks de oorspronkelijke “tegenstand” van je familie in Turkije. Love rules the world!

          Beantwoorden

Geef een reactie

Ik ben erg benieuwd naar jouw reactie! De reacties lees ik allemaal met heel veel plezier! Het mailadres wordt niet gepubliceerd en de velden gemarkeerd met een (*) zijn verplicht.

Reageren...?