Louboutins op de Zuidas en eenzame ouderen

Louboutins op de Zuidas en eenzame ouderen

Hoe kan het dat ik ontzettend moe ben en toch 100 pk in mij heb? Ik ben net terug van drie dagen en twee nachten in Amsterdam. Het was een ontzettend druk programma, ik heb veel trainingen en presentaties mogen bijwonen en ook veel opdrachten mogen maken. Mijn hoofd zit op dit moment zo vol dat ik het niet eens rechtop kan houden. Ik heb veel verschillende mensen ontmoet en ik heb heel veel geleerd. Voordat ik ging dacht ik dat het wel lekker zou zijn om drie dagen en twee nachten alleen te zijn, want geen huishouden en geen kinderen en man waar ik rekening mee moet houden is gewoon een luxe. I was wrong.

Ik ben onder andere op de Zuidas in Amsterdam geweest en wauw hier zou ik op een dag wel willen rond huppelen op mijn Louboutins. Ik wil op dit moment heel veel, en ik weet dat ik op bepaalde vlakken (lees: mijn nieuwe job) gewoon bij het startpunt moet beginnen wil ik verder komen. Ik ben ongeduldig en ik wil mijn hele leven al in een rap tempo 10 stappen overslaan. Ik ben een Ram en Rammen zijn ongeduldig.

Louboutins op de Zuidas en eenzame ouderen

Maandagochtend ging de wekker om 05:30 en blijkbaar vond ik dit geen goed idee en heb ik het wel tot drie keer toe weggedrukt. Om 06:07 schrok ik wakker en ging ik als een malle douchen, aankleden en naar de bus rennen. Mijn ontbijt bestond uit 1 blikje Red Bull (echt te slecht) en om 07:30 zat ik samen met mijn nieuwe collega’s in de trein richting Amsterdam.

louboutin so kate kopen prijs

Een slimme meid is op de komende drie dagen voorbereid en dus liet ik mijn hoge hakken thuis. Ik liep drie dagen op platte lakschoentjes die ik ooit van mijn bestie Ivona kreeg. Ik voelde mij klein. Ik voelde mij nog kleiner toen ik op de 23e verdieping stond ergens op de Zuidas, maar tegelijkertijd voelde ik mij ook heel groot. Je snapt het vast wel. Zoals je misschien wel weet is de Zuidas een zakendistrict in ontwikkeling in Amsterdam en daar lopen chicka’s met pretty high end blazertjes en hakjes rond hoor. Ik voelde mij klein in lengte maar groots qua gevoel want enkele maanden geleden had ik niet durven dromen dat ik daar zou staan.

Na een heerlijk diner op de 23e verdieping met een groots uitzicht sloot ik de tweede dag af.

De dag ervoor stond ik als vrijwilliger op dezelfde lakschoentjes in de keuken voor een drie gangen diner. Toen ik klaar was in de keuken mocht ik het drie gangen diner serveren aan eenzame ouderen die het financieel zwaar hebben. Na het serveren schoof ik zelf aan tafel want ik moest ook (en wilde zelf ook) met ze praten.

Kiek nou, zoals je weet houd ik van contrast en ook hier weer een groot verschil. Vrijwilligerswerk en dineren op de 23e verdieping ergens op de Zuidas.

Het leven is mooi. Voor nu dan want morgen gaat de wekker gewoon weer om 06:00 en mag ik weer aan de bak in Nijmegen.

Met stijlvolle groet,

Nesrin

Lees ook

18 reacties

Geef een reactie

Ik ben erg benieuwd naar jouw reactie! De reacties lees ik allemaal met heel veel plezier! Het mailadres wordt niet gepubliceerd en de velden gemarkeerd met een (*) zijn verplicht.

Reageren...?